de Tijd
1 januari. Het is zo’n dag waarop we met z’n allen beslissen om het dit jaar écht anders aan te pakken. De doos met goede voornemens wordt bovengehaald. We gaan beginnen sporten. Stoppen met roken. Gezonder eten. Minder zeuren. Meer genieten. De lijst is lang en stemt ons vrolijk en hoopvol. Veel van die voornemens zijn niet nieuw. Ze worden in januari met veel enthousiasme weer uitgepakt maar vaak halen ze het einde van de maand niet. Hoewel we er telkens met nieuwe moed en overtuiging aan beginnen. Aan onze intentie ligt het niet. Aan wat dan wel?
Tijdgebrek is het eerste antwoord dat in me opkomt. Het is waarschijnlijk ook het vaakst gebruikte antwoord (bijna tikte ik “excuus”…). We leven allemaal met 1 oog op de klok. Die klok lijkt almaar sneller te gaan.
We snorren van belangrijk moment naar gewichtige gebeurtenis. Solden en katers allerhande in januari. In februari detoxen we met z’n allen. Wachten op de eerste tekenen van lente in maart. Pasen, dat is april. En dan mei, snipperdagen. Dag van de arbeid. Moederdag. Daar is juni, met vaderdag en het heilige vuur dat over ons neerdaalt. Examenstress voor sommigen. Eindelijk vakantie dan, juli en augustus. Vakantiestress. Kinderen naar kampen sturen. Terrasjes doen. En BBQs, natuurlijk. Daar wenkt de eerste schooldag alweer. Opluchting. Want opnieuw structuur. Oktober, snel naar buiten om te genieten van de laatste zonnestralen. In november feesten we met de import-feestdagen Halloween en Thanksgiving. Oh jee, hoor ik daar al jingle bells? Moest niet eerst de Sint nog passeren? Gelukkig Nieuwjaar!
Ja. De tijd vliegt. Zo lijkt het althans. De klok tikt natuurlijk altijd even snel. Alleen ons brein registreert de tijd anders. Een uur wachten op de trein die te laat komt lijkt een halve dag te duren. Het veelvuldig op de klok kijken helpt de zaak niet in de goede richting. Als we ons amuseren of nieuwe dingen leren, vliegt datzelfde uur als een flits voorbij. Ondanks heel wat onderzoek is men er nog niet uit hoe tijd in ons brein wordt verwerkt. Ons geheugen speelt een rol. Verschillende hersenstructuren zijn erbij betrokken. En hoewel ons brein in staat is om de tijd heel nauwkeurig te volgen en ons bv op tijd te laten ontwaken en naar bed te sturen, spelen zoveel factoren een rol in onze beleving van tijd. Meer wetenschappelijk onderzoek is nodig, zoveel is duidelijk.
En misschien moeten we het niet uitpluizen. In een wereld die almaar sneller lijkt te gaan is regelmatig stil staan geen slecht idee. Stil staan in het moment. Terugblikken hoeft niet. Gewoon al even stil staan en bewust zijn van het moment is een krachtig tegengif voor de hectiek van het dagelijkse leven.